Weekend w Soplicowie? Czemu nie!

Soplicowo to chyba najbardziej znany dwór szlachecki w polskiej literaturze....

...nie wypada, omawiając Pana Tadeusza pominąć (przynajmniej w gimnazjum) opisu samego dworu, jego otoczenia oraz obyczajów i tradycji staropolskich pielęgnowanych przez mieszkańców soplicowskiego dworu. 

Oczywiście zawsze w pracy z lekturą najważniejszy jest sam tekst literacki, więc i na mojej lekcji był on podstawą do pracy.
Lubię pracę w grupach i bardzo często tak organizuję zajęcia, aby uczniowie mieli okazję do współpracy między sobą w mniejszych i większych grupkach. Tym razem jednak postawiłam na pracę indywidualną. Każdy uczeń otrzymał instrukcję do wykonania zadań oraz czas potrzebny do przygotowania materiału do folderu. Notatki (w dowolnej formie) uczniowie robili sobie w zeszytach. Praca nad tekstem oraz projektowanie folderu zajęły im sporo czasu, więc samo wykonanie go częściowo zostało przeniesione do domu. Jestem zadowolona z efektów pracy- zarówno tych graficznych (niektóre foldery to istne perełki) jak i merytorycznych- tylko w nielicznych reklamówkach zabrakło istotnych treści, ale wierzę, że w ciągu kilku dni zostaną uzupełnione.
Jestem pewna, że po wykonaniu tego zadania gimnazjaliści będą pamiętali jak wyglądał dwór w Soplicowie i jakie tradycje tam kultywowano.

Narzędzia, linki, artykuły, aplikacje..

W codziennej pracy korzystam z dobrodziejstw Internetu. 

W tym miejscu chcę zgromadzić i pokrótce opisać różne narzędzia, z którymi pracuję.

Aplikacje online

• Jedno z ostatnich odkryć: moi uczniowie pokochali Biteable- narzędzie do wykonywania prościutkich animacji z muzyką i prezentacji . Do czego użyć Biteable? Bardzo dobrze się sprawdza jako zastępnik planu wydarzeń; można w ten sposób zapowiedzieć nową lekturę; a może stworzycie animowane sprawozdanie z wycieczki? recenzja filmu lub książki? Czemu nie!😊Biteable wymaga założenia konta, w darmowej wersji aplikacji oczywiście nie wszystko jest dostępne, ale i tak można sporo zdziałać.

• Interaktywna tablica Padlet, która może mieć wiele zastosowań. Jej niewątpliwą zaletą jest możliwość udostępnienia tablicy uczniom (poprzez link lub email) tak, aby wspólnie mogli pracować nad jakimś projektem. W Padlecie można też odrobić pracę domową Moi uczniowie pisali ogłoszenie; moi gimnazjaliści za kilka dni zaczną pracę nad małym projektem- gazetą z Klerykowa. Przygotowałam im w padlecie instrukcję, cele oraz oczekiwane treści, które można zobaczyć tutaj

Tutaj możesz obejrzeć anglojęzyczny tutorial: jak korzystać z Padleta

• nieśmiertelny, cudowny, uwielbiany przez wszystkich znanych mi uczniów Kahoot! Nie wiem, czy jest sens pisać, co to za aplikacja😜. Jak ja ją wykorzystuję? Rzadko (bo nie zawsze wszyscy mają smartfony z dostępem do internetu) do zadań indywidualnych, zdecydowanie częściej wybieramy opcję gry zespołowej. Tworzenie drużyn jest banalnie proste i uczniowie w mig chwytają, jak to zrobić. Kiedyś przetestowaliśmy Kahoota jako odpowiednik sprawdzianu z lektury. Do dziś, za każdym razem, gdy zapowiadam test z lektury, uczniowie upewniają się, czy nie może to być quiz. Dla niektórych minusem Kahoota jest konieczność założenia konta, bez którego nie da się korzystać z aplikacji.
• Znacie Learning Apps? Online można wykonać różnego typu zadania: łączenie w pary, krzyżówki, grupowanie, oś liczbowa (wbrew pozorom nie tylko dla matematyków! Można w ten sposób np ułożyć wydarzenia chronologicznie, wykonać linię życia bohatera literackiego..), testy, milionerzy i inne; Ciekawostką jest możliwość utworzenia konta klasy i przypisania zadania domowego uczniom. Nauczyciel ma wgląd w statystyki, wie, kiedy uczeń wykonał pracę i czy nie zrobił tego 5 minut przed lekcją;-) Ja wykorzystuję czasem tę możliwość do zadawania indywidualnej pracy uczniom.
• Plickers- ciekawa propozycja dla tych, którzy nie chcą lub nie mogą pozwolić uczniom na używanie telefonów komórkowych na lekcjach. Technologii potrzebuje wyłącznie nauczyciel:-); Oto zestaw narzędzi, które obsługują Plickersa:

1. komputer (choć i bez niego można przeprowadzić test plickersowy)
2. 1 telefon komórkowy 
3. Aplikacja Plickers na telefon komórkowy z wbudowanym skanerem

Na stronie zakładamy sobie konto i tworzymy klasy (niestety, trzeba wpisać nazwiska i imiona wszystkich uczniów), a komputer przydziela uczniom numery; następnie drukujemy karty z kodami. UWAGA- wystarczy nam jeden zestaw kart na wszystkie klasy, które uczymy; każda karta ma przypisany sobie nr, odpowiadający numerowi ucznia- pamiętajcie więc, rozdając karty, aby dopasować kartę do ucznia;-)
Dobre narzędzie do przeprowadzenia krótkiego quizu czy "karktówki"

• Pic Pac to aplikacja na telefon, dzięki której można wykonać prostą animację poklatkową. Moi uczniowie, za pomocą klocków Lego i serii zdjęć przedstawiali polskie legendy:-) Bardzo angażujące zadanie!

C.D.N.

Bigos poetycki

Jak ten czas leci.... Dopiero był marzec i obchodziłam z moimi uczniami Światowy Dzień Poezji, a to już majówka! 

To już ponad miesiąc, ale mimo to zdecydowałam się, że napiszę kilka słów o tym, co zaproponowałam tego dnia dzieciakom.
Na lekcję skopiowałam spora ilość wierszy (wybrałam Ks.Jana Twardowskiego ze względu na dość prosty- acz nie prostacki- język), a następnie pocięłam je na wąskie paseczki. Trochę się napracowałam, bo każdy wers stanowił oddzielny pasek.

Dzieci pracowały parami, a ich zadanie polegało na stworzeniu własnego wiersza- prawdziwy poeta tylko trochę im pomógł;-) Dzieciaki wybierały sobie garściami słowa Twardowskiego i układały je tak, aby nadać im "drugie życie":-) Postawiłam tylko jeden warunek: powstały w ten sposób tekst musiał być sensowny! Dzieci szalały poetycko- stworzyły własne wiersze, nadały im tytuły, zaprezentowały, a nawet podjęły próby interpretacji! 

Przy okazji powiedzieliśmy sobie, co to jest wiersz biały i wiersz wolny.

Wszyscy jednogłośnie stwierdzili, że tworzenie poezji to ciężka praca!

Kiedy gimnazjaliści pisali egzamin....

....piątoklasiści ciężko (ale i z przyjemnością i wieloma emocjami) pracowali przez 2 godziny na języku polskim. 

Tym razem przygotowałam zajęcia powtórkowe, skupione na zagadnieniach gramatycznych.

Aby uatrakcyjnić, a przede wszystkim zaangażować emocjonalnie dzieci (przecież najłatwiej uczymy się tego, co łączy się z pozytywnymi emocjami!), zakodowałam polecenie. Nie zastosowałam jednak żadnego z poznanych szyfrów, ale, jak Leonardo da Vinci, posłużyłam się techniką pisma lustrzanego. Właściwie, zrobił to za mnie sprytny generator! 

Na moim biurku, jeszcze przed lekcją, postawiłam dyskretnie dwa lusterka. Tuż po dzwonku podzieliłam klasę na kolorowe grupy (dzieci, wchodząc do sali, losowały karteczkę i siadały w miejscu, gdzie leżała duża kartka w wylosowanym kolorze- bardzo szybo, intuicyjnie znalazły swoje grupy i miejsca); na ławkach już czekały zielone koperty z zadaniami i instrukcją. 

Niektórzy bardzo szybko zorientowali się, o co chodzi z instrukcją, ale były i takie grupy, którym zajęło to sporo czasu.... 

Po odczytaniu tekstu instrukcji można było już spokojnie przystąpić do rozwiązywania zadań. Oto kilka z nich:

• układanie zdań współrzędnie złożonych: do tego zadania wykorzystałam plastikowe nakrętki z butelek, na których napisałam spójniki łączące zdania składowe oraz przygotowałam pocięte zdania współrzędne; zadaniem uczniów było połączenie ich ze sobą tak, aby powstały poprawne pod względem składniowym i leksykalnym zdania
  
• za pomocą Trimino dzieci powtórzyły sobie, w praktyczny sposób, klasyfikację wyrazów do odpowiednich części mowy- tylko poprawnie dopasowane wyrazy i nazwy części mowy dały rozwiązanie czyli piękną gwiazdę:-) 
  
• Dobble gramatyczne- każda grupa miała kilka kartoników z obrazkami i zadanie: stworzyć jak najwięcej zdań pojedynczych na podstawie właśnie tych obrazków. Do wykonania Dobble polecam ten generator- bardzo prosty w obsłudze; przypominam tylko, że aby wszystko było zgodne z literą prawa, powinnyśmy użyć wyłącznie takiej grafiki, która została udostępniona na licencji CC0. Ja zawsze korzystam z https://pixabay.com/pl/.
  
• aby wykonać jedno z zadań, trzeba było "douczyć się": na małych karteczkach dzieci znalazły wydrukowane pytania o części zdania: niektóre łatwe, ale niektóre trudniejsze, wybiegające poza materiał przewidziany dla klasy 5; dlatego też udostępniłam dzieciom komputer, aby mogły wyszukać potrzebnych ich informacji (przy okazji okazało się, że znalezienie cennych i informacji i sformułowanie pytania do wyszukiwarki to wcale nie taka prosta sprawa!)
  
  
  
  

Zabrakło nam już czasu - niestety- na frazeologiczne kalambury, ale...co się odwlecze, to nie uciecze!

"Inna" praca nad wierszem

Praca nad interpretacją tekstu poetyckiego zajmuje sporą część lekcji języka polskiego. Kiedyś dominowała w tym zakresie pogadanka heurystyczna. Dziś wiemy, że nie jest to dobra metoda pracy: trudno skupić uwagę uczniów, a na pewno nie da się ich zaangażować w lekcję przeprowadzoną takim sposobem. 

Jak więc zaangażować uczniów do pracy nad tekstem? Co zrobić, aby pracowali wszyscy? Ostatnio wypróbowałam do tego celu metodę pracy w stacjach. 

W klasie piątej, po dwóch lekcjach pracy nad bajkami Ignacego Krasickiego, podczas których dzieci poznały takie terminy jak: alegoria, morał oraz cechy bajki jako gatunku literackiego, postanowiłam "rzucić je na głęboką wodę" i zaproponowałam samodzielną pracę nad tekstem bajki Adama Mickiewicza pt."Lis i kozieł".

Przygotowałam sześć prostych zadań, które powiesiłam w różnych miejscach w klasie. Na wykonanie ich przeznaczyłam 20 minut, ale w obu klasach piątych dzieci potrzebowały nieco więcej czasu na pracę.

Efekt pracy? Wszyscy w skupieniu pracowali; nikt na tej lekcji nie siedział, biernie słuchając nauczyciela lub kolegów i wszyscy wykonali swoje zadania; dzieci chętnie też przedstawiały rozwiązania zadań i rozmawiały ze sobą ( i ze mną) na temat bajek i pracy.

Na początku było...czyli o stworzeniu świata w klasie piątej.

Jakiś czas temu z piątymi klasami przyglądaliśmy się biblijnemu opisowi stworzenia świata. 

Aby tę lekcję uatrakcyjnić i pomóc dzieciom w zapamiętaniu historii, zaproponowałam dwa zadania:

• Pierwsze z nich  było nieobowiązkowe i ze względu na ograniczenia czasowe i techniczne, przeznaczone do wykonania w domu: stworzenie animacji w aplikacji https://biteable.com/, ( o której pisałam już kiedyś );zaproponowałam, aby dzieci za pomocą serii slajdów i odpowiednio dobranej muzyki skrótowo przedstawiły biblijną historię powstania świata. Efekty pracy uczniów przedstawiam tutaj tutaj. 
• Podczas lekcji natomiast  rysowaliśmy komiksowe wyobrażenie biblijnej historii.W pierwszym kroku rozdałam dzieciom komiksy, aby prześledziły książeczki i ustaliły, w jaki- graficzny- sposób autorzy przekazują następujące treści:

1.  tekst narratora, 
2. wypowiedź jednej osoby,
3.  wypowiedź kilku bohaterów mówiących jednocześnie, 
4. myśli postaci 
5. oraz onomatopeje (przy okazji powtórzyliśmy sobie, co to takiego). 

Następnym krokiem było rozplanowanie treści naszej historii: ustaliliśmy,  że nasz komiks powinien składać się z 8 okienek: pierwsze to NIC (jak narysować nic????) a pozostałe to przedstawienie historii stworzenia od 1 do 7 dnia. A oto efekty prac moich uczniów:

Calineczkowy plan wydarzeń

Ostatnio dowiedziałam się z jednej z grup polonistycznych na Fb o istnieniu calineczkowych karteczek.

Małe kwadraciki w rozmiarze 2,5 cm x 2,5cm zainteresowały mnie i pomyślałam, że mogłabym je wykorzystać podczas lekcji związanej z planem wydarzeń legendy.

Dzieci miały jako pracę domową przygotować 10 kwadracików i połączyć je nitką tak, aby zachować odstępy między karteczkami, które później wykorzystamy- ustaliliśmy, że odstępy to około 7 cm.

Tak przygotowani, uczniowie z niecierpliwością, a przede wszystkim z zaciekawieniem czekali na lekcję. 

Celowo nie poleciłam dzieciakom przeczytania legendy o Złotej Kaczce (to o niej mieliśmy rozmawiać). Na lekcji wykorzystałam nagranie legendy ze strony Wolne Lektury 

Celem lekcji było stworzenie planu wydarzeń oraz zredagownie sentencji- nauki płynącej z legendy.

Po wysłuchaniu legendy-
zadanie 1.

Narysuj "plan" starej Warszawy z uwzględnieniem Rynku Starego Miasta, ulic wymienionych w legendzie (m.in. Ordynackiej i Tamki).

Zadanie2

Na każdej karteczce rysujemy symbol odnoszący do wydarzenia- ta praca przebiegała w dwuosobowych zespołach i miała na celu uruchomienie wyobraźni i myślenia obrazowego. W ten sposób powstał "rysunkowy" plan wydarzeń. I choć początkowo zadanie wydało się trudne, dzieciaki dość szybko je wykonały.  

Zadanie 3.

Wlasciwa praca czyli plan wydarzeń - punkty planu dzieci układały samodzielnie, nadpisujac je nad sznureczkami.
Wszyscy ułożylismy swoje plany i tylko u kilku osób pojawiły się drobne błędy.
Zadanie 4.
Dzieci w parach miały za zadanie ułożyć złota myśl,  sentencje,  która oddawalaby najistotniejsze -ich zdaniem- przesłane legendy.
Podobało mi się zaangażowanie uczniów w te zajęcia.  Widziałam, że cieszy ich praca, a przede wszystkim- wszyscy zobaczyliśmy jej efekty.
Juz się zastanawiam, jak jeszcze można wykorzystać potencjał tych niepozorny karteczek.

Tego alarmu nikt już nie odwoła.... o "Alarmie" Słonimskiego

Gimnazjaliści niekoniecznie kochają poezję wojenną. Jeszcze przed egzaminem omawiam przynajmniej jakąś jej część. W naszym podręczniku można znaleźć też wiersz "Alarm".

Moi trzecioklasiści musieli "sami" poradzić sobie z tekstem poetyckim. Pierwsza sprawa: po samodzielnej lekturze, mieli podjąć próbę podzielenia tekstu na 3 części (nieźle im się to udało i poza małymi wyjątkami, niemal wszyscy wykonali zadanie poprawnie). Nieco więcej trudności przysporzyło im nazwanie tych części, ale wspólnymi siłami doszliśmy do wniosku, że część 1 to liryka sytuacyjna, część 2 to liryka tyrtejska, a 3- ma charakter refleksyjny.

Teraz podzieliłam klasę na 3 grupy (klasa jest 20 osobowa, więc mogłam sobie na to pozwolić).

Grupy otrzymały 3 różne zadania . Po wykonaniu zadania grupy zgłaszały mi swoją gotowość, a ja szybko sprawdzałam, czy ćwiczenie zostało wykonane poprawnie- to istotny element, ponieważ zdecyduje o powodzeniu kolejnego etapu lekcji. Co dalej? Dalej- niech dzieciaki uczą się od siebie nawzajem- przedstawiciel każdej grupy przechodzi jako ekspert do następnej grupy i "uczy" kolegów tego, co jego zespół opracował. W takim rytmie, przechodząc do kolejnych grup, wraca w końcu do swoich. 

W czasie, gdy grupy zyskują kolejne informacje, robią też notatki w zeszytach- w formie dowolnej, wspólnie ustalonej przez grupę. 

Kategorie słowotwórcze- nie takie straszne!

Jak ugryźć słowotwórstwo? Co zrobić, żeby lekcja o kategoriach słowotwórczych wyrazów i formantach, nie była nudnym jak flaki z olejem odtwarzaniem wiadomości z podręcznika? Co zrobić, aby zaangażować uczniów w proces uczenia się? 

Zadając sobie te i podobne pytania, wpadłam na pomysł lekcji, którą wczoraj przeprowadziłam w klasie 2 gimnazjum. 

 Klasę podzieliłam na kilka grup (tym razem zastosowałam dobór karciany- losowanie kart do gry- każda grupa to określona figura karciana).
Wszyscy dostali polecenia do pracy w grupie.
Z pomocą w zorganizowaniu lekcji przyszedł mi znany już chyba wszystkim generator Trimino. Założenie było takie, że uczniowie złożą Trimino tak, aby powstały im wyrazy pochodne (w układance wpisywałam wyraz podstawowy, nie tylko podstawę słowotwórczą); popełniłam jeden błąd, przed którym ostrzegam wszystkich, którzy będą korzystać z tej metody: nie skopiowałam sobie wyrazów, które miały powstać, a że trimino było duże (miał powstać sześciokąt, więc to 24 pary), nie wszystko pamiętałam i nie mogłam sprawnie wspomóc uczniów. A zatem:

Miejcie gdzieś zapisane wyrazy, które mają powstać 👍

Ułożenie wszystkich trójkątów okazało się nie lada wyzwaniem- trochę musieliśmy postawić na współpracę między grupami, ale finalnie wszyscy dotarli do wyrazów, na których mieli pracować w kolejnym etapie lekcji. 

Całkiem nieźle i sprawnie moi gimnazjaliści poradzili sobie z pogrupowaniem wyrazów na kilka przykładowych kategorii (m.i. nazwy nosicieli cech, żeńskie formy, nazwy miejsc, nazwy wykonawców zawodów), choć obawiałam się, że na tym etapie mogą trochę utknąć

Najtrudniejszym zadaniem okazało się sporządzenie notatki;-)

Podsumowując, mogę powiedzieć, że jestem dumna z moich uczniów: udało im się zupełnie samodzielnie dojść do wiedzy o kategoriach słowotwórczych wyrazów

Mitologiczne początki

Chyba wszyscy uczniowie szkoły podstawowej lubią grecką mitologię i często mają wiedzę, która mnie zadziwia. 

Dlatego właśnie lekcje w tym obszarze zawsze są jakimś wyzwaniem.

Tym razem przygotowania do lekcji wstępnej z mitów zajęły mi trochę czasu, ale warto było go poświęcić na pracę. Dzieciaki pracowały z zaciekawieniem i emocjami.
Pomysł na lekcję oparłam na motywie stacji oraz pracy w grupach. Podzieliłam dzieciaki na kilka grup, a każdy uczeń otrzymał kartę pracy, która ostatecznie miała się również stać notatką z lekcji, więc istotne było, aby każdy uczestniczył w pracy i zapisywał rozwiązania zadań.
Oprócz kart pracy przygotowałam również koperty na każdą stację, do których włożyłam tyle kopii poszczególnych zadań, ile zaplanowałam grup.
Pierwsze zadanie z karty pracy, zawierające QR kod odsyłało do mapy Grecji, na której trzeba było znaleźć i zapisać nazwy terenów, które dzieci kojarzyły w jakiś sposób z mitologią (np. Argolida, Arkadia,Kreta).

ć

Skoro wiemy już gdzie, czas dowiedzieć się, CO- czyli podjąć próbę stworzenia własnej definicji mitu- na podstawie wykreślanki. Wydrukowałam ją tak, aby nie pojawiły się słowa do wyszukania, co oczywiście nieco utrudniło pracę.
W kolejnym kroku dzieciaki mogły zapoznać się z harcerskim szyfrem czekoladkowym😈 W kopercie stacji umieściłam zarówno "ściągawkę" jak i zaszyfrowaną wiadomość: 3 funkcje mitów (poznawczą, światopoglądową i sakralną). Szyfrowanie można wykonać metodą tradycyjną, krok po kroku lub wykorzystać sprytną stronkę goorsky szyfrator, która wykona za nas żmudną pracę ( a przy okazji warto sobie poszperać w niej i zapoznać się z innymi szyframi!).
Wykonanie zadania ze stacji pierwszej wiązało się z kolejnym zadaniem z karty pracy. Tym razem kod QR odesłał uczniów do zadania przygotowanego w aplikacji Learning Apps. Celem tej pracy było samodzielne wytłumaczenie na czym polegają 3 funkcje mitów. Zadanie jest dostępne z poziomu karty pracy, ale na wszelki wypadek podlinkuję je również tutaj.

Kiedy te zadania zostały wykonane, przyszedł czas, aby piątoklasiści dowiedzieli się, jakie typy mitów tworzyli Grecy. W kopercie na kolejnej stacji znaleźli taką spiralę ; ukryłam w niej typy mitów: zadanie polegało na tym, aby przy pomocy SJP odnaleźć znaczenie słowa, a tym samym wytłumaczyć, co cechowało dany rodzaj mitów. Uczciwie muszę przyznać, że ta praca przysporzyłam moim uczniom sporo problemów i tutaj musiałam najczęściej  im pomagać.

I w końcu ostatnie zadanie. Kim był człowiek, który opracował klasyczną, polską wersję greckich i rzymskich mitów. Z tekstu, do którego odsyła QR kod dzieciaki miały wypisać 7 najważniejszych informacji o Janie Parandowskim. Okazało się, że nad selekcjonowaniem informacji trzeba jeszcze popracować.
Co ważne w realizacji tej lekcji, to konieczność ciągłego kontaktu z nauczycielem i możliwość korygowania błędów na bieżąco (uczniowie nie mogli przejść do kolejnego zadania, jeśli nie uznałam, że poprawnie wykonali poprzednie).
Co dzieciakom dała ta lekcja? Trochę rozrywki, garść informacji, troszkę umiejętności społecznych (nie wszystkim łatwo przychodziła współpraca w grupie...). Na twarzach dzieci widziałam radość i zadowolenie...a nawet nutkę ekscytacji...

Pięknie żyli i pięknie umierali- jak przeżyć lekcję - charakterystykę bohaterów "Kamieni na szaniec"?

"Kamienie na szaniec" to jedna z tych lektur, którym poświęcamy sporo czasu podczas lekcji języka polskiego. 

W klasie trzeciej gimnazjum tradycyjnie omawiam tę książkę. Z reguły uczniowie lubią ją, angażują się w lekcje poświęcone tej lekturze. W tym roku szkolnym "odziedziczyłam" klasę, która jest dość trudna, niechętnie angażuje się w lekcje i (o dziwo!) nie odnajduje się w proponowanych przeze mnie zajęciach prowadzonych metodami aktywizującymi. 

Zależało mi, aby uczniowie zaangażowali się w proces charakteryzowania, ale wiedziałam, że nie będzie to sprawa prosta...

Odpowiednio wcześniej poprosiłam uczniów, aby przygotowali się do lekcji: mieli zgromadzić materiał do charakterystyki wskazanego bohatera.

Na lekcję przygotowałam 21 kartek (każda kartka podpisana wg schematu: np. Alek- wygląd, Alek- stosunek do innych ludzi...) i rozmieściłam je w różnych miejscach sali lekcyjnej. Pierwszym zadaniem uczniów było podejście do każdej (!) kartki i wpisanie na nią posiadanych informacji. Praca trwała około 15 minut.

Następnie zebrałam wszystkie karty i pogrupowałam je tematycznie ( wygląd- wszyscy bohaterowie, cechy intelektu- wszyscy bohaterowie, itd) i podzieliłam klasę na 7 grup. Zadaniem uczniów było dokonanie korekty i uzupełnienie zgromadzonego materiału. Po 5 minutach zaczęliśmy rozmowę nt każdego z bohaterów, charakteryzując go zgodnie z informacjami zapisanymi na kartach.

Ostatnie etap lekcji polegał na samodzielnej pracy i uzupełnieniu karty pracy -o takich; uczniowie mogli korzystać z materiału zgromadzonego w pierwszym etapie lekcji (wymieniali się w dość spokojnej atmosferze kartkami).

Czy to była udana lekcja? Myślę, że jak na tę klasę- dość oporną i mało aktywną- tak. Ja jestem zadowolona- widziałam, że wszyscy w mniejszym lub większym stopni wzięli w niej udział. 

Taki brzydki, taki ładny- opis ogrodu

Nie potrafiłabym pracować nad tą lekturą bez przyjrzenia się ogrodowi i temu, co się z nim stało. 

Dlatego zawsze przeprowadzam lekcję, której efektem są stworzone przez dzieci (w oparciu o tekst) opisy ogrodu z powieści. 

Jak tym razem przeprowadziłam zajęcia?

Zaczęliśmy od obejrzenia fragmentu ekranizacjiAgnieszki Holland- dzieci podczas emisji filmu miały za zadanie wypełniać kartę pracy(w ten sposób zaczęły zbieranie materiału do opisu ogrodu); później jeszcze przeczytaliśmy wybrane fragmenty opisu z książki, aby uzupełnić kartę o dodatkowe fakty.

Przy omawianiu efektów pracy dłużej zatrzymaliśmy się przy kolorach- skorzystaliśmy z pomocy strony internetowej Barwy. Net, która pomogła nam zebrać niebanalne nazwy kolorów ( w końcu pięknej brzmi: bananowy niż żółty czy rubinowy niż ciemnoróżowy- a takie nazwy dla dzieci nie są oczywiste).

Moim kolejnym celem było wyszukanie czasowników, które później wykorzystamy w opisach ogrodu. W tym celu wygenerowałam wykreślankę z ukrytymi czasownikami.

Specjalnie na tę lekcję przygotowałam w aplikacji Learning Apps grę w wisielca, która pomogła nam w zgromadzeniu słownictwa oceniającego opisywane miejsce link do gry.

W kolejnym kroku- również przy pomocy Learning Apps uzgodniliśmy, co powinno się znaleźć w trzech częściach opisu.

Teraz zostało już "tylko" napisać teksty... Chciałam, aby dzieci zaangażowały się w tworzenie opisów, więc zaproponowałam klasowy konkurs na najpiękniejszy opis, w którym jury mieli stanowić wszyscy uczniowie. Po ustalonym czasie pisania zebrałam zeszytym, a dzieciom rozdałam  karty przeznaczone do oceny opisów ogrodu.

Prace czytałam tak, aby nikt nie mógł po okładce zeszytu poznać autora, a oznaczałam je numerami zapisanymi na przyczepianych do zeszytów karteczkach (nr na zeszycie odpowiadał nr-owi na karcie oceny u dzieci).
Prace były bardzo różne- jedni zaangażowali się bardzo, inni nieco mniej. Najważniejsze jednak, że wszystkie teksty są samodzielne. Przygotowałam również proste dyplomy w Canvie, aby pamiątką po lekcji nie była tylko ocena.