"Inna" praca nad wierszem

Praca nad interpretacją tekstu poetyckiego zajmuje sporą część lekcji języka polskiego. Kiedyś dominowała w tym zakresie pogadanka heurystyczna. Dziś wiemy, że nie jest to dobra metoda pracy: trudno skupić uwagę uczniów, a na pewno nie da się ich zaangażować w lekcję przeprowadzoną takim sposobem. 

Jak więc zaangażować uczniów do pracy nad tekstem? Co zrobić, aby pracowali wszyscy? Ostatnio wypróbowałam do tego celu metodę pracy w stacjach. 

W klasie piątej, po dwóch lekcjach pracy nad bajkami Ignacego Krasickiego, podczas których dzieci poznały takie terminy jak: alegoria, morał oraz cechy bajki jako gatunku literackiego, postanowiłam "rzucić je na głęboką wodę" i zaproponowałam samodzielną pracę nad tekstem bajki Adama Mickiewicza pt."Lis i kozieł".

Przygotowałam sześć prostych zadań, które powiesiłam w różnych miejscach w klasie. Na wykonanie ich przeznaczyłam 20 minut, ale w obu klasach piątych dzieci potrzebowały nieco więcej czasu na pracę.

Efekt pracy? Wszyscy w skupieniu pracowali; nikt na tej lekcji nie siedział, biernie słuchając nauczyciela lub kolegów i wszyscy wykonali swoje zadania; dzieci chętnie też przedstawiały rozwiązania zadań i rozmawiały ze sobą ( i ze mną) na temat bajek i pracy.

Na początku było...czyli o stworzeniu świata w klasie piątej.

Jakiś czas temu z piątymi klasami przyglądaliśmy się biblijnemu opisowi stworzenia świata. 

Aby tę lekcję uatrakcyjnić i pomóc dzieciom w zapamiętaniu historii, zaproponowałam dwa zadania:

• Pierwsze z nich  było nieobowiązkowe i ze względu na ograniczenia czasowe i techniczne, przeznaczone do wykonania w domu: stworzenie animacji w aplikacji https://biteable.com/, ( o której pisałam już kiedyś );zaproponowałam, aby dzieci za pomocą serii slajdów i odpowiednio dobranej muzyki skrótowo przedstawiły biblijną historię powstania świata. Efekty pracy uczniów przedstawiam tutaj tutaj. 
• Podczas lekcji natomiast  rysowaliśmy komiksowe wyobrażenie biblijnej historii.W pierwszym kroku rozdałam dzieciom komiksy, aby prześledziły książeczki i ustaliły, w jaki- graficzny- sposób autorzy przekazują następujące treści:

1.  tekst narratora, 
2. wypowiedź jednej osoby,
3.  wypowiedź kilku bohaterów mówiących jednocześnie, 
4. myśli postaci 
5. oraz onomatopeje (przy okazji powtórzyliśmy sobie, co to takiego). 

Następnym krokiem było rozplanowanie treści naszej historii: ustaliliśmy,  że nasz komiks powinien składać się z 8 okienek: pierwsze to NIC (jak narysować nic????) a pozostałe to przedstawienie historii stworzenia od 1 do 7 dnia. A oto efekty prac moich uczniów:

Calineczkowy plan wydarzeń

Ostatnio dowiedziałam się z jednej z grup polonistycznych na Fb o istnieniu calineczkowych karteczek.

Małe kwadraciki w rozmiarze 2,5 cm x 2,5cm zainteresowały mnie i pomyślałam, że mogłabym je wykorzystać podczas lekcji związanej z planem wydarzeń legendy.

Dzieci miały jako pracę domową przygotować 10 kwadracików i połączyć je nitką tak, aby zachować odstępy między karteczkami, które później wykorzystamy- ustaliliśmy, że odstępy to około 7 cm.

Tak przygotowani, uczniowie z niecierpliwością, a przede wszystkim z zaciekawieniem czekali na lekcję. 

Celowo nie poleciłam dzieciakom przeczytania legendy o Złotej Kaczce (to o niej mieliśmy rozmawiać). Na lekcji wykorzystałam nagranie legendy ze strony Wolne Lektury 

Celem lekcji było stworzenie planu wydarzeń oraz zredagownie sentencji- nauki płynącej z legendy.

Po wysłuchaniu legendy-
zadanie 1.

Narysuj "plan" starej Warszawy z uwzględnieniem Rynku Starego Miasta, ulic wymienionych w legendzie (m.in. Ordynackiej i Tamki).

Zadanie2

Na każdej karteczce rysujemy symbol odnoszący do wydarzenia- ta praca przebiegała w dwuosobowych zespołach i miała na celu uruchomienie wyobraźni i myślenia obrazowego. W ten sposób powstał "rysunkowy" plan wydarzeń. I choć początkowo zadanie wydało się trudne, dzieciaki dość szybko je wykonały.  

Zadanie 3.

Wlasciwa praca czyli plan wydarzeń - punkty planu dzieci układały samodzielnie, nadpisujac je nad sznureczkami.
Wszyscy ułożylismy swoje plany i tylko u kilku osób pojawiły się drobne błędy.
Zadanie 4.
Dzieci w parach miały za zadanie ułożyć złota myśl,  sentencje,  która oddawalaby najistotniejsze -ich zdaniem- przesłane legendy.
Podobało mi się zaangażowanie uczniów w te zajęcia.  Widziałam, że cieszy ich praca, a przede wszystkim- wszyscy zobaczyliśmy jej efekty.
Juz się zastanawiam, jak jeszcze można wykorzystać potencjał tych niepozorny karteczek.

Tego alarmu nikt już nie odwoła.... o "Alarmie" Słonimskiego

Gimnazjaliści niekoniecznie kochają poezję wojenną. Jeszcze przed egzaminem omawiam przynajmniej jakąś jej część. W naszym podręczniku można znaleźć też wiersz "Alarm".

Moi trzecioklasiści musieli "sami" poradzić sobie z tekstem poetyckim. Pierwsza sprawa: po samodzielnej lekturze, mieli podjąć próbę podzielenia tekstu na 3 części (nieźle im się to udało i poza małymi wyjątkami, niemal wszyscy wykonali zadanie poprawnie). Nieco więcej trudności przysporzyło im nazwanie tych części, ale wspólnymi siłami doszliśmy do wniosku, że część 1 to liryka sytuacyjna, część 2 to liryka tyrtejska, a 3- ma charakter refleksyjny.

Teraz podzieliłam klasę na 3 grupy (klasa jest 20 osobowa, więc mogłam sobie na to pozwolić).

Grupy otrzymały 3 różne zadania . Po wykonaniu zadania grupy zgłaszały mi swoją gotowość, a ja szybko sprawdzałam, czy ćwiczenie zostało wykonane poprawnie- to istotny element, ponieważ zdecyduje o powodzeniu kolejnego etapu lekcji. Co dalej? Dalej- niech dzieciaki uczą się od siebie nawzajem- przedstawiciel każdej grupy przechodzi jako ekspert do następnej grupy i "uczy" kolegów tego, co jego zespół opracował. W takim rytmie, przechodząc do kolejnych grup, wraca w końcu do swoich. 

W czasie, gdy grupy zyskują kolejne informacje, robią też notatki w zeszytach- w formie dowolnej, wspólnie ustalonej przez grupę. 

Kategorie słowotwórcze- nie takie straszne!

Jak ugryźć słowotwórstwo? Co zrobić, żeby lekcja o kategoriach słowotwórczych wyrazów i formantach, nie była nudnym jak flaki z olejem odtwarzaniem wiadomości z podręcznika? Co zrobić, aby zaangażować uczniów w proces uczenia się? 

Zadając sobie te i podobne pytania, wpadłam na pomysł lekcji, którą wczoraj przeprowadziłam w klasie 2 gimnazjum. 

 Klasę podzieliłam na kilka grup (tym razem zastosowałam dobór karciany- losowanie kart do gry- każda grupa to określona figura karciana).
Wszyscy dostali polecenia do pracy w grupie.
Z pomocą w zorganizowaniu lekcji przyszedł mi znany już chyba wszystkim generator Trimino. Założenie było takie, że uczniowie złożą Trimino tak, aby powstały im wyrazy pochodne (w układance wpisywałam wyraz podstawowy, nie tylko podstawę słowotwórczą); popełniłam jeden błąd, przed którym ostrzegam wszystkich, którzy będą korzystać z tej metody: nie skopiowałam sobie wyrazów, które miały powstać, a że trimino było duże (miał powstać sześciokąt, więc to 24 pary), nie wszystko pamiętałam i nie mogłam sprawnie wspomóc uczniów. A zatem:

Miejcie gdzieś zapisane wyrazy, które mają powstać 👍

Ułożenie wszystkich trójkątów okazało się nie lada wyzwaniem- trochę musieliśmy postawić na współpracę między grupami, ale finalnie wszyscy dotarli do wyrazów, na których mieli pracować w kolejnym etapie lekcji. 

Całkiem nieźle i sprawnie moi gimnazjaliści poradzili sobie z pogrupowaniem wyrazów na kilka przykładowych kategorii (m.i. nazwy nosicieli cech, żeńskie formy, nazwy miejsc, nazwy wykonawców zawodów), choć obawiałam się, że na tym etapie mogą trochę utknąć

Najtrudniejszym zadaniem okazało się sporządzenie notatki;-)

Podsumowując, mogę powiedzieć, że jestem dumna z moich uczniów: udało im się zupełnie samodzielnie dojść do wiedzy o kategoriach słowotwórczych wyrazów

Mitologiczne początki

Chyba wszyscy uczniowie szkoły podstawowej lubią grecką mitologię i często mają wiedzę, która mnie zadziwia. 

Dlatego właśnie lekcje w tym obszarze zawsze są jakimś wyzwaniem.

Tym razem przygotowania do lekcji wstępnej z mitów zajęły mi trochę czasu, ale warto było go poświęcić na pracę. Dzieciaki pracowały z zaciekawieniem i emocjami.
Pomysł na lekcję oparłam na motywie stacji oraz pracy w grupach. Podzieliłam dzieciaki na kilka grup, a każdy uczeń otrzymał kartę pracy, która ostatecznie miała się również stać notatką z lekcji, więc istotne było, aby każdy uczestniczył w pracy i zapisywał rozwiązania zadań.
Oprócz kart pracy przygotowałam również koperty na każdą stację, do których włożyłam tyle kopii poszczególnych zadań, ile zaplanowałam grup.
Pierwsze zadanie z karty pracy, zawierające QR kod odsyłało do mapy Grecji, na której trzeba było znaleźć i zapisać nazwy terenów, które dzieci kojarzyły w jakiś sposób z mitologią (np. Argolida, Arkadia,Kreta).

ć

Skoro wiemy już gdzie, czas dowiedzieć się, CO- czyli podjąć próbę stworzenia własnej definicji mitu- na podstawie wykreślanki. Wydrukowałam ją tak, aby nie pojawiły się słowa do wyszukania, co oczywiście nieco utrudniło pracę.
W kolejnym kroku dzieciaki mogły zapoznać się z harcerskim szyfrem czekoladkowym😈 W kopercie stacji umieściłam zarówno "ściągawkę" jak i zaszyfrowaną wiadomość: 3 funkcje mitów (poznawczą, światopoglądową i sakralną). Szyfrowanie można wykonać metodą tradycyjną, krok po kroku lub wykorzystać sprytną stronkę goorsky szyfrator, która wykona za nas żmudną pracę ( a przy okazji warto sobie poszperać w niej i zapoznać się z innymi szyframi!).
Wykonanie zadania ze stacji pierwszej wiązało się z kolejnym zadaniem z karty pracy. Tym razem kod QR odesłał uczniów do zadania przygotowanego w aplikacji Learning Apps. Celem tej pracy było samodzielne wytłumaczenie na czym polegają 3 funkcje mitów. Zadanie jest dostępne z poziomu karty pracy, ale na wszelki wypadek podlinkuję je również tutaj.

Kiedy te zadania zostały wykonane, przyszedł czas, aby piątoklasiści dowiedzieli się, jakie typy mitów tworzyli Grecy. W kopercie na kolejnej stacji znaleźli taką spiralę ; ukryłam w niej typy mitów: zadanie polegało na tym, aby przy pomocy SJP odnaleźć znaczenie słowa, a tym samym wytłumaczyć, co cechowało dany rodzaj mitów. Uczciwie muszę przyznać, że ta praca przysporzyłam moim uczniom sporo problemów i tutaj musiałam najczęściej  im pomagać.

I w końcu ostatnie zadanie. Kim był człowiek, który opracował klasyczną, polską wersję greckich i rzymskich mitów. Z tekstu, do którego odsyła QR kod dzieciaki miały wypisać 7 najważniejszych informacji o Janie Parandowskim. Okazało się, że nad selekcjonowaniem informacji trzeba jeszcze popracować.
Co ważne w realizacji tej lekcji, to konieczność ciągłego kontaktu z nauczycielem i możliwość korygowania błędów na bieżąco (uczniowie nie mogli przejść do kolejnego zadania, jeśli nie uznałam, że poprawnie wykonali poprzednie).
Co dzieciakom dała ta lekcja? Trochę rozrywki, garść informacji, troszkę umiejętności społecznych (nie wszystkim łatwo przychodziła współpraca w grupie...). Na twarzach dzieci widziałam radość i zadowolenie...a nawet nutkę ekscytacji...

Pięknie żyli i pięknie umierali- jak przeżyć lekcję - charakterystykę bohaterów "Kamieni na szaniec"?

"Kamienie na szaniec" to jedna z tych lektur, którym poświęcamy sporo czasu podczas lekcji języka polskiego. 

W klasie trzeciej gimnazjum tradycyjnie omawiam tę książkę. Z reguły uczniowie lubią ją, angażują się w lekcje poświęcone tej lekturze. W tym roku szkolnym "odziedziczyłam" klasę, która jest dość trudna, niechętnie angażuje się w lekcje i (o dziwo!) nie odnajduje się w proponowanych przeze mnie zajęciach prowadzonych metodami aktywizującymi. 

Zależało mi, aby uczniowie zaangażowali się w proces charakteryzowania, ale wiedziałam, że nie będzie to sprawa prosta...

Odpowiednio wcześniej poprosiłam uczniów, aby przygotowali się do lekcji: mieli zgromadzić materiał do charakterystyki wskazanego bohatera.

Na lekcję przygotowałam 21 kartek (każda kartka podpisana wg schematu: np. Alek- wygląd, Alek- stosunek do innych ludzi...) i rozmieściłam je w różnych miejscach sali lekcyjnej. Pierwszym zadaniem uczniów było podejście do każdej (!) kartki i wpisanie na nią posiadanych informacji. Praca trwała około 15 minut.

Następnie zebrałam wszystkie karty i pogrupowałam je tematycznie ( wygląd- wszyscy bohaterowie, cechy intelektu- wszyscy bohaterowie, itd) i podzieliłam klasę na 7 grup. Zadaniem uczniów było dokonanie korekty i uzupełnienie zgromadzonego materiału. Po 5 minutach zaczęliśmy rozmowę nt każdego z bohaterów, charakteryzując go zgodnie z informacjami zapisanymi na kartach.

Ostatnie etap lekcji polegał na samodzielnej pracy i uzupełnieniu karty pracy -o takich; uczniowie mogli korzystać z materiału zgromadzonego w pierwszym etapie lekcji (wymieniali się w dość spokojnej atmosferze kartkami).

Czy to była udana lekcja? Myślę, że jak na tę klasę- dość oporną i mało aktywną- tak. Ja jestem zadowolona- widziałam, że wszyscy w mniejszym lub większym stopni wzięli w niej udział. 

Taki brzydki, taki ładny- opis ogrodu

Nie potrafiłabym pracować nad tą lekturą bez przyjrzenia się ogrodowi i temu, co się z nim stało. 

Dlatego zawsze przeprowadzam lekcję, której efektem są stworzone przez dzieci (w oparciu o tekst) opisy ogrodu z powieści. 

Jak tym razem przeprowadziłam zajęcia?

Zaczęliśmy od obejrzenia fragmentu ekranizacjiAgnieszki Holland- dzieci podczas emisji filmu miały za zadanie wypełniać kartę pracy(w ten sposób zaczęły zbieranie materiału do opisu ogrodu); później jeszcze przeczytaliśmy wybrane fragmenty opisu z książki, aby uzupełnić kartę o dodatkowe fakty.

Przy omawianiu efektów pracy dłużej zatrzymaliśmy się przy kolorach- skorzystaliśmy z pomocy strony internetowej Barwy. Net, która pomogła nam zebrać niebanalne nazwy kolorów ( w końcu pięknej brzmi: bananowy niż żółty czy rubinowy niż ciemnoróżowy- a takie nazwy dla dzieci nie są oczywiste).

Moim kolejnym celem było wyszukanie czasowników, które później wykorzystamy w opisach ogrodu. W tym celu wygenerowałam wykreślankę z ukrytymi czasownikami.

Specjalnie na tę lekcję przygotowałam w aplikacji Learning Apps grę w wisielca, która pomogła nam w zgromadzeniu słownictwa oceniającego opisywane miejsce link do gry.

W kolejnym kroku- również przy pomocy Learning Apps uzgodniliśmy, co powinno się znaleźć w trzech częściach opisu.

Teraz zostało już "tylko" napisać teksty... Chciałam, aby dzieci zaangażowały się w tworzenie opisów, więc zaproponowałam klasowy konkurs na najpiękniejszy opis, w którym jury mieli stanowić wszyscy uczniowie. Po ustalonym czasie pisania zebrałam zeszytym, a dzieciom rozdałam  karty przeznaczone do oceny opisów ogrodu.

Prace czytałam tak, aby nikt nie mógł po okładce zeszytu poznać autora, a oznaczałam je numerami zapisanymi na przyczepianych do zeszytów karteczkach (nr na zeszycie odpowiadał nr-owi na karcie oceny u dzieci).
Prace były bardzo różne- jedni zaangażowali się bardzo, inni nieco mniej. Najważniejsze jednak, że wszystkie teksty są samodzielne. Przygotowałam również proste dyplomy w Canvie, aby pamiątką po lekcji nie była tylko ocena.

Ostatnie wejście do tajemniczego ogrodu.

Po lapbookach, diagnozowaniu problemów rodzinnych pana Cravena i szukaniu symboliki ogrodu, przyszła pora na pożegnanie z lekturą.

Na lekcję przygotowałam kilka zadań związanych z książką "Tajemniczy ogród", ale chciałam je przekazać uczniom w atrakcyjnej formie, więc skorzystałam z dobrodziejstw Koła Fortuny.

Losowość wyboru i możliwość zakręcenia kołem przez uczniów dodało atrakcyjności zadaniom i sprawiło, że lekcja przebiegała dynamicznie.

Jakie zadania postawiłam przed uczniami?

• Pisanie ogłoszenia-  bohaterowie powieści szukają dostawcy sadzonek ciekawych i nietypowych roślin.
• Redagowanie regulaminu korzystania z ogrodu
• Tworzenie przepisu na udany ogród
• gra w statki- stara i prosta gra, którą wszyscy znają.; zamiast statków- rzeczowniki nazywające wydarzenia z powieści (np. śmierć, przemiana...); aby nie rozciągać gry w nieskończoność ustaliliśmy, że można zakodować tylko 4 wyrazy; po odkryciu statków przeciwnika, należało jeszcze ustnie przypomnieć sobie szczegóły wydarzenia. Tutaj możecie pobrać karty do gry w statki
• Ortograficzne sudoku - bardzo proste, bo tylko na 9 pól sudoku; podałam 3 wyrazy z trudnością ortograficzną, które należało odpowiednio wpisać w puste pola oraz wyjaśnić zasadę rządzącą pisownią ( w sumie 4 zasady- łącznie z pisownią dźwięczną w wygłosie). Gotowe tabele do pobrania znajdziecie tutaj. Oczywiście można było zagrać w bardziej ambitne sudoku, ale  mi zależało na różnorodności proponowanych zadań, więc nie chciałam przeciągać czasu pracy
• Word Clouds pomogło nam przypomnieć i uporządkować tematykę i problemy, które pisarka poruszyła w powieści
• Pisanie zaproszenia na uroczyste otwarcie Nowego Ogrodu i projekt graficzny

...i to tyle. Piątoklasiści pożegnali się z bohaterami "Tajemniczego ogrodu". Czas na przygotowania do następnej lektury!

Zwykły szeregowiec, a tymczasem....czyli o tym,jak zaczarowałam 5b

Ten wpis miał powstać juz jakiś czas temu, ale ciągle coś mu stawało na przeszkodzie...

W końcu jednak nadszedł moment,w którym dokona się prezentacja lekcji,której cele były zasadniczo dwa:

1. Zebranie materiału do charakterystyki Erno Nemeczka 
2. Ocena postaci i zauważenie,że to niepozorny Nemeczek był prawdziwym bohaterem,a nie przywódcy druzyny z Placu Broni
   

Lekcję zaczęłam od napisania na tablicy tematu lekcji, ale w formie szyfru. Dzieci szybko uporały  się z odczytaniem go,a ja uzyskałam efekt zaangażowania uczniów w zajęcia juz od pierwszych minut.
Następnie każde dziecko otrzymało ode mnie karteczkę z wypisaną jedną cechą bohatera i dopasowanym do niej wydarzeniem potwierdzającym tę cechę.  Zadanie?  Zaszyfrować szyfrem  Ku-la-ry-mi-no-te wiadomość i oddać mi. Zapisane kartki samoprzylepne rozmiesciłam w różnych miejscach sali. Dzieciaki miały za zadanie zebranie jak największej ilości informacji o Nemeczku.  Szczerze mowiąc ,sama się przestraszyłam swojego pomysłu, bo 5b to klasa mało zdyscyplinowana,w której wszystko jest okazją do stworzenia atmosfery chaosu😉. Efekt jednak mnie zaskoczył : dzieci w skupieniu i ciszy (!) chodziły po klasie, odczytując kolejne cechy i tropiąc błędy kolegów.

Po wyznaczonym czasie podsumowaliśmy uzyskane informacje,zapisalismy je w zeszytach- i materiał do charakterystyki gotowy.
Zdałam też pracę domową: należało ułożyć aforyzm na temat postawy bohatera (na lekcji wspólnie ułożylismy przykład :"Mały ciałem-wielki duchem"),wykonać plakat z nim,a następnie zrobić selfie z plakatem. Dużo radości przyniosła prezentacja prac następnego dnia. Myślę też, że dzięki niej dzieciom utrwaliła się myśl,że do czynienia rzeczy wielkich , trzeba mieć potężnego ducha,niekoniecznie ciało.

Jedziemy do Werony

Kolejna lekcja z cyklu: jak rozpocząć omawianie lektury. 

Przeprowadziłam ją w 2 klasie gimnazjalnej, rozpoczynając pracę z tragedią Szekspira "Romeo i Julia". Nie obyło się bez zamieszania i na pewno zdziwienia uczniów.

"Romeo i Julia" w wersji elektronicznej...

...i tradycyjnej

Na pierwszy ogień wrzuciłam zadanie, które wydało mi się nie takie trudne, a jednak przysporzyło moim uczniom nieco kłopotu (ech... to szukanie informacji w tekście).
Podzieleni na małe grupki uczniowie, wyposażeni w telefony z aplikacjami QR scaner, otrzymali wydrukowane QR kody, które przygotowałam wcześniej w domu korzystając z tej stronki. Gotowy QR kod do tej lekcji możecie pobrać tutaj W ten sposób odesłałam młodzież do wykonania zadania w aplikacji Learning Apps, dotyczącego ustalenia czasu akcji w Romeo i Julii o- tego. 
Po ustaleniu czasu akcji młodzież rozwiązywała krzyżówkę- ustalanie bohaterów tragedii (gotowy QR kod do pobrania).
Krzyżówkę ułożyłam na potrzeby tej lekcji w niezastąpionej Learning Apps- przeskocz do krzyżówki.

Aby nieco przybliżyć uczniom miejsce wydarzeń, włączyłam filmik znaleziony na You Tube z wycieczki do Werony; ponieważ pojawia się tam dom Julii- powiedziałam kilka słów o jego powstaniu.

Najwięcej emocji jednak towarzyszyło tworzeniu planu wydarzeń historii kochanków z Werony.
Niedawno poznałam nowe narzędzie, o którym pisałam w tym poście.
Zaproponowałam moim gimnazjalistom, aby zamiast tradycyjnego i pewnie już nudnego dla nich planu wydarzeń stworzyli animację, która uwzględni najważniejsze wydarzenia, ułożone w kolejności chronologicznej.  Zadanie pochłonęło ich całkowicie, choć nie wszyscy wykonali je zgodnie z moją koncepcją 😀Na razie podsyłam jeden link, ale jak tylko spłyną do mnie pozostałe- uzupełnię ten wpis.Miłość wszechczasów

Zapowiedź nowej lektury

Jak zapowiedzieć uczniom nową lekturę, aby na starcie nie zniechęcić ich do czytania? A właściwie- chodzi przecież o efekt zupełnie odwrotny: jak zapowiedzieć, żeby zachęcić do sięgnięcia po książkę?

Dzięki grupie ZaTIKowani Nauczyciele odkryłam cudne i banalnie proste w obsłudze narzędzie, jakim jest program online do tworzenia prostych animacji.: https://biteable.com/.
Sama stawiam w nim pierwsze kroki, ale już widzę,  że nawet w swojej podstawowej, bezpłatnej wersji,  daje wiele możliwości nauczycielom: może stać się narzędziem do stworzenia niebanalnego sprawozdania z wycieczki, lekcji; można (tak jak zrobiłam to ja), stworzyć zajawkę nowej lektury, problemu, z którym będziemy się zmagać na lekcji. Pewnie tylko nasza wyobraźnia może być tu ograniczeniem.
Zobaczcie, jak zaproszę jutro moich uczniów do lektury  "Tajemniczego ogrodu"

Na Placu Broni...

Tym razem lekcja wstępna do omawiania lektury "Chłopcy z Placu Broni". Jak zawsze w takich wypadkach: zaczynam od uporządkowania wiadomości na temat świata przedstawionego. Tak więc było i tym razem.

Na pierwszy rzut poszło ustalenie czasu i miejsca akcji. Tym razem (nie tak, jak przy Makbecie) wykorzystałam osiągnięcie i cud techniki, jakim jest generator Trimino. Niestety, w całości jest w języku niemieckim, ale Belferka w sieci opublikowała szczegółową instrukcję po polsku. 
Moje trimino wyglądało tak:

Po ustaleniu czasu, miejsc akcji i bohaterów (podzieliliśmy sobie też bohaterów na 1,2 3-planowych) zabraliśmy się za uporządkowanie wydarzeń. Przygotowałam na tę okazję plan wydarzeń w aplikacji Learning Apps. 
Wspólne ustalanie kolejności wydarzeń okazało się dobrym doświadczeniem: moje "piątaki" wymieniały się spostrzeżeniami, próbowały dyskutować, kto i dlaczego ma rację; dzieci w swobodnej atmosferze wypowiadały się, prezentując jednocześnie swoją wiedzę o chronologii akcji.
Na lekcję przygotowałam też 5 zestawów słownych rozsypanek, w których ukryłam najważniejsze zagadnienia i problematykę powieści. Zadanie okazało się nie takie proste dla uczniów, jak wcześniej założyłam; nie obyło się bez konieczności niesienia pomocy!

 

  Ułożenie wyrazów to tylko część pracy; w drugim etapie uczniowie układali je w piramidzie wartości- ustalając, że na szczycie osadzą te problemy, które wg nich są najistotniejsze z punktu widzenia akcji powieści. Na koniec jeszcze dyskutowaliśmy o problematyce "Chłopców z Placu Broni" i ustaliliśmy wspólną piramidkę.
Ostatnim ogniwem lekcji była rysnotka pt 10 rzeczy o Chłopcach z Placu Broni. Oto jej efekty:

Czas minął nie wiadomo kiedy! Już niedługo wpis o tym, jak udało mi się (zupełnie spontanicznie) zaczarować 5b!